![[ Mountain Network ] [ Mountain Network ]](http://www.climbing.nl/images/mn/mn1.gif)
AD+/D Becca di Monciair
Tekst en fotografie: Menno Boermans, verscheen eerder in Limits
De mooiste beklimmingen zijn niet altijd de moeilijkste. De mooiste
beklimmingen zijn niet altijd de langste, en de mooiste beklimmingen zijn niet
altijd de meest voor de hand liggende. In de rubriek AD+/D- een serie verhalen
over mooie routes van middelbaar niveau die goed te doen zijn voor de
gevorderde alpinist. Dit keer de noordwand van de Becca di Monciair.
![[ De Becca di Monciair ] [ De Becca di Monciair ]](http://alpine.climbing.nl/images/menno_boermans/becca_di_monciair_01.jpg)
Wie vanaf de camping in Pont naar boven kijkt kan de Gran Paradiso, de
trots van de Italiaanse Alpen, net niet zien. Wie wel zichtbaar zijn, zijn de
twee zusjes van de beroemde 4000-er. De Ciarforon, met haar bolle sneeuwkap,
en iets rechts daarvan de Becca di Monciair. Wie aan mij vraagt welke mooier
is hoeft niet lang te wachten op antwoord. De Monciair is een haast volmaakte
punt. Als een spitse piramide steekt ze opvallend af tegen de lucht, haar
noordwand trots tonend aan het Val Savarenche. Toch wordt zij veel minder
vaak beklommen dan de Ciarforon. Maar voor mij staat echter buiten kijf welke
mijn voorkeur krijgt als Niels Bunte en ik bespreken welke wand we zullen
klimmen als voorbereiding op de Gran Paradiso.
We vertrekken opgewekt aan de tocht naar de spitse punt. Het Italiaanse
schepijsje dat we nog snel hebben gekocht, is al bij de brug over het
riviertje op. Het smaakt naar meer. Snel doorlopen dus. Niet meer dan twee uur
is nodig om vanaf de camping - die ligt al op 1945 meter - de
Rifugio Vittorio Emanuele (2732 m) te bereiken. Een uur klauteren over de
moräne brengt ons vervolgens bij de uitlopers van de Ghiacciaio di
Monciair. De stijgijzers gaan onder en in rap tempo lopen we over hardgevroren
firn naar de voet van de noordwand. Niels klimt de beginnende lengte voor. Het
is weer even wennen, zo'n eerste klim van het seizoen. We hebben het geluk om
lekker ijs te vinden. Het wil nog wel eens voorkomen dat dit wandje te veel
warmte heeft gehad waardoor het ijs schaars is. Nu reeds hebben we plezier van
onze beslissing om in juni te gaan. Toch komt ook vandaag de zon al vroeg in
actie. Niet de noordwand maar de rotsige noordoostgraat wordt verwarmd, wat
ervoor zorgt dat stenen linksboven ons lossmelten. Het groeiend aantal keer
dat ik weg moet duiken voor zoefende objecten, spoort me aan tot actie. Ik
klim snel naar Niels toe, de onveilige zone uit.

Het gaat weer als vanouds. We smullen van de 350 meters ijs die, tot
opluchting van onze kuiten, langzaam over gaan in firn. Op de derde
standplaats pak ik een stukje losgeslagen noordwand en zuig erop. Ik fantaseer
over schepijs in vele smaken dat beneden in de ijscokar op ons wacht. Een
rukje aan het touw brengt me terug in de Monciair. Als een trage rups schuiven
we verder naar boven. De overgang van ijs naar rots vergt nog enige moeilijke
passen omdat de topopbouw bestaat uit brokkelig, naar beneden gelaagd
gneis. Door smeltwater is het een beetje papperig geworden. Tussenzekeringen
zijn niet te leggen, bijna alles wat ik vastpak valt naar beneden.
Het is half één als we op het topje staan. Wolken stijgen
langzaam op uit het dal en willen ons omringen. We kijken tegen de
zuidwestflank van de Ciarforon aan en vlak daarachter is de Gran Paradiso
zichtbaar, het doel voor overmorgen. Over de - makkelijke -
Noordoostgraat dalen we af. Als we de wolken aan de onderkant verlaten zie ik
beneden in het dal Pont liggen. Ik vraag Niels wat hij gaat nemen. Ik neem
malaga.

Informatie: De Becca di Monciair (3544 meter) ligt in het
Italiaanse nationale park Gran Paradiso. Uitgangspunt voor de beklimming
is het plaatsje Pont, aan het einde van het Val Savarenche. Dit is het
westelijke paralleldal van Val di Cogne. In Pont is een herberg en camping,
met ijscokar. Een bolletje kost 1 Euro.
De noordwand is 350 meter hoog, 40-45 graden steil.
Moeilijkheid: AD+
Aanloop van Pont (1945m) naar Rifugio Vit. Emanuele (2732m): 2 uur
Aanloop vanaf de hut naar de wand : 2½ uur
Beklimming wand: 2½ uur
Afdaling over noordoostgraat: 1½ uur
Afdaling van hut naar dal: 1½ uur
Gidsje:
Gebietsführer Gran Paradiso
Door Gerd Klotz voor Bergverlag Rother (ISBN 3-7633-2407-0)
Kaart:
IGC nr. 62003 Gran Paradiso 1:50000
|