[ start ]  [ forum ]  [ competitie ]  [ klimgids ]  [ rots ]  [ alpien ]  [ bergwandelen ]
 [ alpine.climbing.nl ]

je bent hier : climbing.nl > alpien > tochtenverhalen > becca di monciair
 [ Mountain Network ]

AD+/D
Becca di Monciair

Tekst en fotografie: Menno Boermans, verscheen eerder in Limits

De mooiste beklimmingen zijn niet altijd de moeilijkste. De mooiste beklimmingen zijn niet altijd de langste, en de mooiste beklimmingen zijn niet altijd de meest voor de hand liggende. In de rubriek AD+/D- een serie verhalen over mooie routes van middelbaar niveau die goed te doen zijn voor de gevorderde alpinist. Dit keer de noordwand van de Becca di Monciair.

 [ De Becca di Monciair ]

Wie vanaf de camping in Pont naar boven kijkt kan de Gran Paradiso, de trots van de Italiaanse Alpen, net niet zien. Wie wel zichtbaar zijn, zijn de twee zusjes van de beroemde 4000-er. De Ciarforon, met haar bolle sneeuwkap, en iets rechts daarvan de Becca di Monciair. Wie aan mij vraagt welke mooier is hoeft niet lang te wachten op antwoord. De Monciair is een haast volmaakte punt. Als een spitse piramide steekt ze opvallend af tegen de lucht, haar noordwand trots tonend aan het Val Savarenche. Toch wordt zij veel minder vaak beklommen dan de Ciarforon. Maar voor mij staat echter buiten kijf welke mijn voorkeur krijgt als Niels Bunte en ik bespreken welke wand we zullen klimmen als voorbereiding op de Gran Paradiso.

We vertrekken opgewekt aan de tocht naar de spitse punt. Het Italiaanse schepijsje dat we nog snel hebben gekocht, is al bij de brug over het riviertje op. Het smaakt naar meer. Snel doorlopen dus. Niet meer dan twee uur is nodig om vanaf de camping - die ligt al op 1945 meter - de Rifugio Vittorio Emanuele (2732 m) te bereiken. Een uur klauteren over de moräne brengt ons vervolgens bij de uitlopers van de Ghiacciaio di Monciair. De stijgijzers gaan onder en in rap tempo lopen we over hardgevroren firn naar de voet van de noordwand. Niels klimt de beginnende lengte voor. Het is weer even wennen, zo'n eerste klim van het seizoen. We hebben het geluk om lekker ijs te vinden. Het wil nog wel eens voorkomen dat dit wandje te veel warmte heeft gehad waardoor het ijs schaars is. Nu reeds hebben we plezier van onze beslissing om in juni te gaan. Toch komt ook vandaag de zon al vroeg in actie. Niet de noordwand maar de rotsige noordoostgraat wordt verwarmd, wat ervoor zorgt dat stenen linksboven ons lossmelten. Het groeiend aantal keer dat ik weg moet duiken voor zoefende objecten, spoort me aan tot actie. Ik klim snel naar Niels toe, de onveilige zone uit.

Het gaat weer als vanouds. We smullen van de 350 meters ijs die, tot opluchting van onze kuiten, langzaam over gaan in firn. Op de derde standplaats pak ik een stukje losgeslagen noordwand en zuig erop. Ik fantaseer over schepijs in vele smaken dat beneden in de ijscokar op ons wacht. Een rukje aan het touw brengt me terug in de Monciair. Als een trage rups schuiven we verder naar boven. De overgang van ijs naar rots vergt nog enige moeilijke passen omdat de topopbouw bestaat uit brokkelig, naar beneden gelaagd gneis. Door smeltwater is het een beetje papperig geworden. Tussenzekeringen zijn niet te leggen, bijna alles wat ik vastpak valt naar beneden.

Het is half één als we op het topje staan. Wolken stijgen langzaam op uit het dal en willen ons omringen. We kijken tegen de zuidwestflank van de Ciarforon aan en vlak daarachter is de Gran Paradiso zichtbaar, het doel voor overmorgen. Over de - makkelijke - Noordoostgraat dalen we af. Als we de wolken aan de onderkant verlaten zie ik beneden in het dal Pont liggen. Ik vraag Niels wat hij gaat nemen. Ik neem malaga.

Informatie:
De Becca di Monciair (3544 meter) ligt in het Italiaanse nationale park Gran Paradiso.
Uitgangspunt voor de beklimming is het plaatsje Pont, aan het einde van het Val Savarenche. Dit is het westelijke paralleldal van Val di Cogne. In Pont is een herberg en camping, met ijscokar. Een bolletje kost 1 Euro.

De noordwand is 350 meter hoog, 40-45 graden steil.
Moeilijkheid: AD+
Aanloop van Pont (1945m) naar Rifugio Vit. Emanuele (2732m): 2 uur
Aanloop vanaf de hut naar de wand : 2½ uur
Beklimming wand: 2½ uur
Afdaling over noordoostgraat: 1½ uur
Afdaling van hut naar dal: 1½ uur

Gidsje:
Gebietsführer Gran Paradiso
Door Gerd Klotz voor Bergverlag Rother (ISBN 3-7633-2407-0)

Kaart:
IGC nr. 62003 Gran Paradiso 1:50000

over deze site : welkom

Welkom op alpine.climbing.nl, de site met verhalen en informatie over alpiene beklimmingen van climbing.nl, a.k.a. de dutch climbing homepage. Nieuwe verhalen worden altijd aangekondigd op de voorpagina van climbing.nl.

Heb je zelf nog verhalen, informatie of foto's voor alpine.climbing.nl? Graag! Neem daarvoor contact op met Paul Gevers, de redakteur van deze site.

Gerelateerde sites zijn overigens:


interaktief : overzicht

Als bezoeker van alpine.climbing.nl kun je actuele condities toevoegen van tochten die je recent gemaakt hebt, en je kunt onze lijst met externe links aanvullen.


tochtenverhalen : overzicht


serie AD+/D- : overzicht


gebiedsinfo : overzicht


recensies : overzicht


materiaal : overzicht


techniek : overzicht


medische expedities : overzicht



climbing.nl : alpien : verhalen : gebiedsinfo : techniek : materiaal   |   forum : klimgids.nl : zoek : redactie
disciplines : competitie : boulderen : sportklimmen : alpien : bergwandelen   |   special interest : bleau.info : ijskap.nl
blogs : sloper : klimx : loods : jh   |   sacs : n : a : e : g : i : l : nij : t : til : u : y : nsk : nskb   |   org : nmga
sponsors : demmenie : axis : la sportiva : belle maison : nkbv : de klimmuur : klimhal a'dam : evolv
 

© '94-'08 climbing.nl, bleau.info, bergsport.com all rights reserved